ผ่านไปซักที กับช่วงเวลาหฤหรรค์ ... (เขียนถูกมะวะ) เฮ้อ!!!! 

ทำได้มั๊ยไม่รู้ ... แต่ไม่ค่อยมั่นใจ โดยเฉพาะบัญชี อยากกรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 ตอนทำก็เหมือนได้แหละ พอออกมาคุยกัน ไรวะ ทำไมชั้นผิดเยอะงี้ง่ะ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จะถึงครึ่งมั๊ยพี่น้อง เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ตอนนี้ก็ได้แค่ลุ้นเท่านั้น ทำไรไม่ได้มากไปกว่านี้

สวดมนต์ อ้อนวอน ขอพระ ขอพร ให้คะแนนถึง 25

ไม่งั้น ตายแน่ๆ ช่วยลูกช้างด้วยน๊า เหอๆๆๆ

 

 

 

วันนี้เรียน เสดสาด .... (วิชานี้จะสอบ วันที่ 11 อ่ะ )

รู้เรื่องนะ จะเรียกว่ารู้เรื่องกว่าทุกวันก็ว่าได้

เพราะไรน่ะเหรอ เพราะขี้เกียจอ้าปากคุย

ปกติ เรียนจะต้องคุย แต่วันนี้ไม่

อยู่ในอารมณ์เซ็ง... ขี้เกียจพูด ขี้เกียจคุย

นั่งฟังอาจารย์ไป ก็สนุกดี เพราะเนื้อหามันคล้ายๆ กับที่เคยเรียนมา

 

เลิกเรียน ... เพื่อนไปสยามกัน บางคนก็ทำงานกลุ่ม

แต่เรา กลับบ้าน ...........

 

คือมันเบื่อน่ะ ไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะร่าเริงได้

กลับบ้านนอนเล่น นั่งเล่นดีกว่า

ไปแล้วเดี๋ยวไม่สนุก.....

 

ตั้งแต่กลับถึงบ้านก็ไม่ได้ทำไร

ต่อเน็ตทันที จัดการทำธุรกิจนิดหน่อย

เจอเพื่อนเก่าในเอ็ม ..... ก็คุยๆๆๆๆๆ นี่ก็ยังคุยอยู่แหละ

 

 

พูดถึงเพื่อนเก่า....ก็คิดถึงอีกแล้วง่ะ

พวกแกเป็นไงกันบ้างเนี่ย

ไม่ได้เจอกันเลยนะ.....

บิ๋ม อร หมุ่ย จุด ก้อย เหมียว

เฟิร์น แก็ส นิณ รุ่ง รุ้ง อุ๊ และคนอื่นๆๆๆๆ

คิดถึงพวกแกนะ.....

 

แกติเจอกันในเอ็ม....ตลอด

เฮ้อ พอเรียนก็ไม่ค่อยได้เจอ

หาเวลาไปเที่ยวกันนะ

ไม่เอาแบบสิ้นปีอ่ะ

อยากเจอบ่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ

รัก รัก รัก รัก พวกแกมากๆๆๆๆๆๆ

 

เมื่อวันเสาร์....เจออร

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจมากกกกกกกก

น่ารักเหมือนเดิม อิอิ

แต่ไอ้อรเจอหน้าเรา

พูดประโยคแรกเป็นการทักทายว่า

"แ ร ด จิง" เวงๆๆๆๆ ช้านแรดตรงหนายฟะ

แต่งตัวก็ธรรมาดาง่ะ

555 เอ...หรือว่าจริงของอร เหอๆๆๆ

 

 

ไงก็เหอะ ....... แค่ได้เจอเพื่อนก็ happy แล้วล่ะ

เพื่อนร้ากกกก .... คิดถึงพวกแกมากๆๆ นะ

อ้อ...วันก่อนแม่บิ๋มโทรมาล่ะ

ดีใจๆๆๆ มิสมิสแกนะบิ๋ม

พยายามเข้า แกเก่งอยู่แล้ว เหนื่อยนิดหน่อย

เพื่ออนาคตเว้ยแก รักแกว่ะ....

 

 

 

 

Ps.. ไม จู่ๆ มากลายเป็นเรื่องเพื่อนไปได้เนี่ย งงๆ ง่ะ แต่พอเซ็งทีไร เจอพวกแกก็หายเซ็งแล้วล่ะ อิอิ คิดถึงๆ