In The Name of Bowe

วันนี้ตื่นมาเพื่อจะ walk in ไปสมัครงานที่นึง ..... กว่าจะพยายามเอาตัวเองลุกจากเตียงได้นี่แทบแย่... ตอนแรกว่าจะนั่งรถเมล์ไป แต่อากาศร้อนเหลือเกิน ชุดก็หลายชั้น เลยต้องนั่ง taxi ไป                       ไปถึง ก็ตกใจ ทำไมคนเยอะจังฟะ ,,, แต่อย่างว่า คนว่างงานเยอะ ก็ต้องแย่งกันหน่อย

พยายามทำหน้า self สุดๆๆ แบบจริงๆ เค้าก็บอกแล้วแหละว่า ถ้ากรรมการว่างจะสัมภาษณ์เลย แต่ไม่ได้เตรียมตัวมาเลยสักนิดอ่ะ แบบว่ามาแบบชิวสุดๆ

ไปถึงก็กรอกเอกสาร (เยอะมากกกกกก เฮ้ย...แบบมีทั้งส่วนที่บริษัทอื่นๆ มีพวกรายละเอียดทั่วไป แต่ที่นี่มีถามความคิดเห็นเยอะแยะเลยอ่ะ เกือย 3 หน้าได้ เช่น

--- จากแนวทางการดำเนินชีวิต 38 ข้อ ที่ให้มา ชอบ 3 ข้อ ไหน เหตุผล

--- ระบบงานที่เก่า เป็นยังไง อธิบาย และพึงพอใจหรือไม่

--- หัวหน้างานเก่าเป็นยังไง อธิบาย และพึงพอใจหรือไม่

--- บริษัททีท่านทำงานหรือเคยทำนั้น มีสวัสดิการอะไรบ้าง และพึงพอใจหรือไม่

--- ท่านคิดว่ารายได้ปัจจุบันของท่าน เพียงพอหรือไม่

และอื่นๆ มากมาย จำไม่ได้ แบบทำไปก็นะ เหมือนเขียนข้อสอบเลยอ่ะ มือหงิก หงิกจริงๆ

แล้วก็มีแบบทดสอบ แต่ก็ไม่ยากอ่ะ เป็นแบบ มีรูปมาให้ แล้วรูปสุดท้ายควรเป็นไง ก็พวก Aptitude test อ่ะแหละ สนุกดี มี 36 ข้อ อันนี้ไม่ยาก แต่ข้อหลังๆ เริ่มขี้เกียจคิดอ่ะ แบบมันเริ่มยากขึ้น ซับซ้อนขึ้น หารการเชื่อมโยงยากอ่ะ เลยมั่วๆ ไป ประมาณ 3-4 ข้อหลัง

หลังจากนั้นเอาออกมาคืนพยักงานข้างหน้า เค้าก็บอกว่า ให้ไปทานข้าวกลางวันก่อน แล้วค่อยกลับมาตอนบ่ายโมง ไอ้เราก็เออดี เมื่อเช้ากินมาน้อยอ่ะ......กินแค่ไมโลเอง

ไปหาไรกิน แถวนี้หาของกินยากชะมัด มีร้านอาหารตามสั่งข้างทางอยู่ ก็เลยไปนั่งกิน รสชาติโอเคแหละ แต่ร้อนอ่ะดิ เฮ้อ.... ก็กินๆ ไป พอเสร็จก็กลับเข้าบริษัท ไปนั่งรอสัมภาษณ์

การสัมภาษณ์ มันมีหลายที่อ่ะ มีทั้งที่สัมภาษณ์ส่วนด้านหน้าเลย แล้วก็สัมภาษณ์ในห้องประชุมด้านใน .... นั่งรอไปเรื่อยๆ จนมีคนถูกเรียกไปสัมภาษณ์ (ส่วนด้านหน้า) ตอนแรกคิดว่าเป็นตัวเอง เพราะเห็นมองมา แต่พอเรียกชื่อดันไม่ใช่ หุหุ ... ก็รอต่อไปพนักงานคนนึงเดินมาบอกเราว่า ให้รอก่อนนะ กรรมการทานข้าวอยู่ ..... ก็นั่งชิวไป เริ่มตื่นเต้นล่ะ การรอคอยที่ต้องลุ้นที่มันตื่นเต้นจัง เรื่องของเรื่องไม่ได้เตรียมตัวมาอ่ะ หุหุ คิดว่ามากรอกๆๆ เสร็จกลับบ้านนอน แค่นั้น

คนที่ถูกเรียกไปสัมภาษณ์คนแรกของช่วงบ่าย (ด้านนอก) เสร็จ เค้าก็เรียนอีกคนต่อเลย ... ไอ้เราก็แบบเมื่อไหร่จะเรียกเนี่ย ลุ้นๆๆๆๆ นั่งเพลินๆ คิดคำถาม--หาคำตอบไปเล่นๆ สักพัก ก็มีคนมาเรียกล่ะ หุหุ ได้เข้าห้องประชุมด้านในล่ะ ......

กรรมการหน้าตาหน้ากลัว ไม่มีรอยยิ้มเลยแม้แต่น้อย .... คำถามแรกเริ่มขึ้น

-- ตอนป.ตรี ทำด้าน graphic มานี่ ...(ตอบๆ)........ทำไรมาบ้าง .....(ตอบ).......... และคำถามก็จะเป็นการโต้ตอบกันมากกว่า ไม่มีไรมาก

-- เรียน ป.โท นี่ ภาคแบบไหน .......ทำไมไม่เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย .......................

-- มีผลงานไรที่ภูมิใจจากการทำงานมามั่ง.....................................

-- พี่น้องทำไรกันบ้าง .................. บ้านนี้ดู art กันทั้งบ้านเลยนะ ...นี่เป็นคำถามหรอ งง....แต่ก็ตอบไป

-- ทำไมอยากทำงานด้าน marketing............................. แล้วรู้มั๊ยว่า marketing ที่นี่เค้าทำไรกัน............... ตอบๆๆๆๆ STP , 4P กำหนด budget blahhhhhhhh

-- แล้วคิดว่าทำได้ ............ ได้แน่นอนค่ะ

-- ทำไมคิดว่าทำได้..............................

-- ถ้าอย่างนั้น เด๋วจะมี case ให้เอากลับไปทำ ซึ่งเป็น case ที่ marketing ที่นี่จะต้องผ่านทุกคน ให้เวลา 3 วันแล้วเอามานำเสนอ เพราะฉะนั้น วันศุกร์เอาแผนงานมานำเสนอนะ .................. ค่ะ ...... จำไม่ได้พูดไรต่อไปบ้าง

แต่ที่ยังงง คือ เสร็จแล้วหรอ แค่เนี้ยอะไร สัมภาษณ์ 5 นาทีได้มั้งเนี่ย ... เอาอีกแล้ว สัมภาษณ์ที่ไหนๆ ก็ถามนิดเดียว เหอๆๆ ทำไมไม่เหมือนคนอื่นอ่ะ เห็นถามตั้งนาน .........

ออกมารอเอา case ........... เพื่อเอากลับไปทำ อยากได้งานที่นี่จัง สินค้าเป็นแบบ FMCG ที่น่าสนใจมากๆๆๆ อ่ะ ระหว่างนั่งรอ ก็คิดไปเรื่อยว่า case จะเป็นอะไร เยอะแค่ไหน และเป็นภาษาอะไร 55 แต่จริงๆ ดีใจนะ เพราะรู้สึกว่า เค้าคงสนใจ (รึเปล่าวะ) คือติดใจว่าทำไมถามน้อยจัง เห็นคนที่สัมภาษณ์ข้างหน้า คุยตั้งนาน เห็นให้เล่านั่นนู่นนี่เพียบเลย ของเราไมนิดเดียวเองอ่ะ ตอนเดินออกมา คนที่นั่งรอ ยังมองหน้าเลยว่าทำไมเร็ว เหมือนเค้ามองหน้าเราแล้วก้มมองนาฬิกา .... อยากบอกเหลือเกินว่า งงเหมือนกันแหละนะ

ว่าแต่ไอ้ case นี่ดิ หุหุ จะยากมั๊ยหนอ ระหว่างรอ ก็คุยโทรสับ เล่าให้ฟังไปหลายคน ตื่นเต้นๆๆ ....

สักพักพนักงานเดินเอา case มาให้ หุหุ กระดาษ 1 แผ่น คือ case และสินค้าตัวอย่างให้เอากลับไปใช้ เพื่อจะได้เข้าใจ product มากขึ้น .......... กระดาษแผ่นเดียว หุหุ !!!!!! แอบมองๆๆ ว่ามีไรมั่ง โห...ต้องหาข้อมูลข้างนอกเองใช่มั๊ยเนี่ย....

ตอนพนักงานเค้าเอาเอกสารมาให้ แอบได้ยินคนข้างหลังพูดกัน เหมือนว่า ได้แล้วหรอ ...blah blah ....

เฮ้อ ........ ต้องมานั่งทำ case ให้ดีที่สุด อยากทำงานที่นี่นะ เพราะตัวสินค้าเลยแหละ โดนใจมากกก บรษัทก็โอเคอ่ะ สวยดี ไม่ไกลมาก แต่มาลำบากแฮะ

จริงๆ ตอนแรก กลับถึงบ้านก็อ่าน case แล้วล่ะ อืม ไม่มีไรในหัวเลยว่ะ จุดเด่นของสินค้าคือไร คนใช้เป็นใคร จับกลุ่มไหนล่ะ ราคาล่ะ เหอ ไม่มีอะไรเลยพี่น้อง กระดาษแผ่นเดียวแผ่นนั้นไม่บอกอะไรเลย ต้องคิดเอง และที่สำคัญมั่วไม่ได้ หุหุ แต่ก็เอาเหอะ ยังไงก็ต้องสู้ พยายามเข้าไว้ เป็นไงเป็นกัน

ช่วงที่ผ่านมา ทำงานเยอะมากๆๆ อ่ะ เหนื่อยนะ แต่ก็รู้สึกดี รู้สึกว่ายุ่งๆ วุ่นวายๆ ไอ้ที่เคยเหงาๆ มันเลยหายไป

 

แล้วก็ได้มือถือใหม่แล้วด้วย หลังจากที่โดนไอ้คนเวรขโมยไป.... ซื้อรุ่น 5610 สีน้ำเงินมา ชอบมากกกก

ชอบดีไซน์ ชอบความสามารถ ที่สำคัญ คือ มันไม่เกินงบที่หามาได้น่ะ 555 ช่วงนี้เลยบ้ามือถือ กดเล่นมันทั้งวันอ่ะ

คือแบบ จริงๆ แอบรู้สึกว่า มือถือรุ่นนี้มันมี bug เยอะนะ เพราะว่า เวลาเปิดเพลงมันมีเสียงตุ๊บๆ ออกมาจากลำโพง

แต่คนอื่นๆ ที่ใช้ก็บ่นเรื่องนี้ แต่ไม่เห็นจะหาทางแก้ได้เลย ไม่รู้ทำไง ก็ต้องทำใจยอมรับมันไป แล้วก็จอมันกระพริบด้วย

แต่ตอนนี้ไม่กระพริบล่ะ หรือว่าไม่ได้เล่นนานๆ ก็ไม่รู้ .... จะว่าไปรุ่นเก่าที่หายไป อาจจะทนกว่านะเนี่ย

แต่ก็เอาเถอะ โดยรวมมันโอเคในระดับที่ยอมรับได้ ที่สำคัญมันดูดีมาก 555

 

หลงรักมือถือรุ่นนี้เอามากๆ อ่ะ (กำลังบ้าเห่อ)

 

---------------------------------------------

 

ช่วงนี้ ต้องพยายามขยันทำ IS เพราะเด๋วจะไม่มีเวลาทำแล้ว

แต่ก็นะ ขี้เกียจ แล้วกรู้สึกว่ามันยากอ่ะ เฮ้อ ..... คิดแล้วก็เซ็งตัวเอง

 

แต่ตั้งมั่นกับตัวเองแล้ว ว่าจะต้องทำให้เสร็จบทที่ 2 ให้ได้ในเร็ววันนี้

 

----------------------------------------------

 

ช่วงนี้ชอบเพลง "ถ้าในโลกนี้ไม่มี" กับ "เมารัก" มากๆ อ่ะ

ไม่ได้อกหัก ไม่ได้เป็นอะไร แต่ชอบ อ้อ แล้วก็ชอบวง Getsunova มากๆๆๆ ด้วย

ชอบมันทุกเพลงที่ MP3 มีออกมา 555 รออัลบัมเต็มออก ซื้อแน่นอน เสียงนักร้องนำได้ใจ

เหมือนคนเมาๆ ดี อิอิ

 

---------------------------------------------

 

อ้อ ตอนนี้กำลังเล่น buddy กับเพื่อนๆในรุ่นอยู่

คิดว่าเดาออก ว่าใครจับได้เรา แต่ยังไม่แน่ใจ 555

ต้องใช้เวลาสังเกตุอีกหน่อย อิอิ

ส่วนคนที่เราจับได้ นี่ ไม่พูดดีกว่า เด๋วเดากันถูก

เล่นแบบนี้ก็สนุกดี ขนมกินเยอะเลยอ่ะ

เรียนไปกินไป ไม่ง่วงด้วย 555

 

ไปล่ะ ดีกว่า ไปหาไรอย่างอื่นทำต่อ

 

ชื่อหัวข้อไม่ได้เกี่ยวไรกับไอ้ที่เขียนนี่เลยว่ะ 555

เคยได้ยินกันป่ะ คำนี้ ...............

 

ไม่ค่อยจะรู้สึกแบบนี้เท่าไหร่ แต่พอความรู้สึกนี้หวนมาทีไร มันจะทำให้เรารู้สึกแย่ๆ ทุกที

 

ไม่ว่าจะทำอะไร ก็มีแต่เรื่องเก่าๆ วนเวียนเข้ามา

 

ลืมเรื่องที่อยากลืม นี่ยากจริงๆ  

 

.........

 

 

ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะว่าความรู้สึกมันมีมากมายจนบอกไม่ถูก 

แล้วก็ไม่อยากคิดย้อนกลับไปด้วย กลัวจะมีน้ำตา 555

(ทั้งๆ ที่ ปกติไม่ค่อยร้อง แต่ก็ยังกลัว)

 

เอาเหอะ เด๋วจะยิ่งเลอะเทอะ ไร้สาระมากไปกว่านี้

 

ไปนอนดีกว่า การนอนคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราเลย เพราะเมื่อนอน ทุกอย่างก็จะหายไป

เราจะไปอยู่ในห้วงของความฝัน ที่มักจะมีแต่เรื่องดีๆ

 

อืม....... อยากนอนฝันไปนานๆ ไม่ต้องตื่นมาพบเจอกับอะไรที่ทำใจไม่ได้ซักที 

ใกล้จะได้ดูเรื่องนี้แล้ว .... ได้ยินมานานแต่ไม่รู้ว่าเป็นหนังเกี่ยวกับอะไร จนวันนี้เข้าไปอ่านใน hi5 เพื่อน ที่เคยทำงานที่ บาแรมยู

เพื่อนมันพูดถึงเรื่องนี้ ก็เลยตามไปอ่าน อิอิ เลยได้รู้ .....

 

จริงๆ เรื่องของเรื่อง อยากดูเพราะคนแสดงอีกแล้ว อิอิ ก็พี่พุฒอ่ะแหละ ไม่มีใคร .... แต่หนังก็น่าดูนะ เรื่องราว อธิบายไม่ถูก ไปอ่านกันเองแล้วกัน

 

ตุลานี้คงต้องไปดูให้ได้อ่ะ..... อิอิ

 

เด๋วให้ดูรูปพี่พุฒดีกว่า เท่ห์มากมาย .........

 

 

  

 

 

ใครหนึ่งคนก็ทำ  ทุกๆอย่าง ทุกหนทางเพื่อเหนี่ยวรั้ง  ไม่ต้องการร่ำลา
ใครอีกคนก็สร้าง  ปัญหา ทำทุกทางเพื่อจากลา  อยากให้รักจบไป 

ทุกทางออก  ไม่ว่าเธอนั้นจะทนอยู่  หรือฉันยอมแพ้ให้รักเราจบมันก็ปวดหัวใจ
ไม่มีทางไหนไม่ปวดร้าวยังไงก็เจ็บช้ำ ต่อให้ฉันจะพยายมซักแค่ไหน
ฉันไม่หมดรักเธอเองก็ยังอยากจากไป เหมือนไม่มีทางไหนที่ใจฉันไม่เจ็บ

เริ่มละครเรื่องนี้  ยังสวยงาม ในทุกคำที่บอกรัก  มันก็ยังฝังใจ
ในตอนสุดท้ายต้องพบเจอเรื่องเลวร้าย จบยังไงก็ช้ำ

 

ทุกทางออก  ไม่ว่าเธอนั้นจะทนอยู่  หรือฉันยอมแพ้ให้รักเราจบมันก็ปวดหัวใจ
ไม่มีทางไหนไม่ปวดร้าวยังไงก็เจ็บช้ำ ต่อให้ฉันจะพยายมซักแค่ไหน
ฉันไม่หมดรักเธอเองก็ยังอยากจากไป เหมือนไม่มีทางไหนที่ใจฉันไม่เจ็บ

ไม่มีทางไหนไม่ปวดร้าวยังไงก็เจ็บช้ำ ต่อให้ฉันจะพยายมซักแค่ไหน
ฉันไม่หมดรักเธอเองก็ยังอยากจากไปฉันไม่เหลือทางไหน
ถึงใจฉันจะรัก  ใจเธอก็ยังต้องการจากไป เหมือนไม่มีทางไหนที่ฉันไม่ต้องเจ็บ
ใครหนึ่งคนยังทำทุกๆอย่าง จบหนทางเพื่อเหนี่ยวรั้ง ไม่ให้เธอร่ำ...ลา
 

 

ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะมากมาย

โดนมั๊ย ไม่รู้ ก็อาจมีบ้างแค่บางอามณ์เวลาเหงาๆ

 

จำไว้....ยังไงก็ไม่เหมือนเดิม

เราเจ็บ เค้าก็ไม่มารับรู้ เราเป็นอะไร เค้าก็ไม่แคร์

อย่าอยู่กับอดีต อืม.....เข้าใจ???

 

ไม่ได้อัพมานานเลยแฮะ .... ไม่ค่อยว่างเลยอ่ะ รายงานเยอะแยะมากมาย แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

 

..... เสาร์ที่ผ่านมาไม่ได้ไปดู AF เซ็งจิต เพราะสนุกมากมาย แถมลงมาใกล้เนื้อใกล้ตัวอีก เสียดายเจงๆ

 

ดูอยู่ที่บ้าน นี่กรี๊ดไม่มันส์เลย น้องต้อลน่ารักที่สุด ร้องดีจริงๆ คิคิ เพลย์บอยได้ใจมาก หน้าตากลุ้มกริ่มด้วย

 

......จริงๆ ไม่รู้จะเขียนไร ช่วงนี้ชิวิตมีแต่รายงาน รายงาน และรายงาน นี่ไปมหาลัยตั้งแต่ จันทร์ถึงอาทิตย์ .... เยี่ยม!!!!

 

เฮ้อ....พูดแล้วก็เครียด ไปล่ะดีกว่า  

ได้ไปดูคอนเสริต์ AF อีกแล้ว อิอิ สนุกมากมาย ไปถึงตอน 6 โมงกว่า เดินๆๆๆๆ ตอนไปถึงฝนเพิ่งหยุด คนบางตามาก

หาของกินเรียบร้อย ก็เดินๆ ดูเสื้อ ดูของไปเรื่อยๆ ตอนหลังกัวเมื่อย เลยซื้อชอคโกแลตเย็นกินที่ร้าน ทรู คอฟฟี่ แล้วก็นั่งยาวเลย

เป็นความโชคดีด้วย เพราะฝนตก คนมาออกันเต็มเลย แต่ที่นั่งมีไม่พอ ไอ้เราก็นั่งชิวเลย สบายไป ช่วงนั้นเก้าอี้นี่เป็นของสำคัญมากๆๆๆ

ใครลุกนี่เสียม้าทันที 555

 

หลังจากนั่งอยู่พักใหญ่ นึกได้ว่าไม่ควรเอาของไปเยอะ เลยเดินตากฝนเอากระเป๋าไปเก็บที่รถ เอามาแต่มือถือ เงินก็ไม่เอามา 555

เพราะว่ามีเงินอยู่ 100 จะซื้อเสื้อก็ไม่พอ เลยไม่เอามาดีกว่า

 

2 ทุ่มกว่าๆ เข้า hall คราวนี้ได้ที่ยืนมุมใหม่ หลังจากส่องไว้แล้ว มุมนี้ดีกว่ามากๆๆๆ เห็นชัด โอเลยแหละ แต่มีไอ้หอคอยคู่ 2 คน ยืนแย่งอากาศ

เซ็งมาก เพราะมันตัวสูงจริง ที่สำคัญเกย์แตก แบบคือไม่ได้เกลียดเกย์ แต่ไอ้นี่ หุ่นไม่ให้ ตัวใหญ่ ล่ำ อ้วน แต่พอกรี๊ดมาทีมือไม้ออกท่ารุนแรงมาก

เต้นด้วย ส่วยตูดดุ๊กดิ๊ก เหอๆๆ คือ ไอ้ 2 คนนี้ ทำให้อากาศหายใจน้อยมาก

 

ตอนแรกที่ concert เริ่ม กร๊ดเยอะมากกกกกกกกกกกกก สักพักใจสั่น จะเป็นลมเอา อากาศมันไม่มีอ่ะ โดนแย่งหมด เลยต้องหยุดกรี๊ด พักเหนื่อย

ตอนนั้นเหนื่อยมาก แบบรู้เลย ถ้ากรี๊ดต่อไป ลมจับแน่ เลยต้องยืนดูเฉยๆ หุหุ

 

หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยกรี๊ดล่ะ แรงมี แต่กลัวเหนื่อย เพราะอากาศน้อยจัด .... ได้แค่โบกมือ กระโดด แต่ไม่กรี๊ด ยิ่งตอนไอ้ตี๋มาอยู่ตรงหน้า ยิ่งไม่กรี๊ดใหญ่

ไม่ชอบ ... สั้นๆ ง่ายๆ จบ แต่คนรอบข้างนี่ชอบตี๋เยอะโคตร เบื่อสุด ๆ ยืนผิดที่ ไปยืนตรงดงคนชอบไอ้ตี๋ .....

 

แต่จริงๆ concert สนุกนะ

- ลูกโป่ง ร้องดีมากกกกกก เพราะอ่ะ

- พะแพงก็โอ แต่ไอ้ที่เค้าบอกว่าเพี้ยนตรงคำว่า star เราฟังก็รู้อ่ะ ยังพูดอยู่ว่าเพี้ยน แรงถึงแต่เพี้ยน หุหุ แต่ภาพรวมนี่ดีมากก ไม่คิดว่าจำทำได้

- มิว ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่เอาจริงๆ ดึงอารมณ์ไม่อยุ่อ่ะ เลยคิดเรื่องอื่นไป 555

- นัท ร้องเฉยๆ ฟังไม่รู้เรื่อง แต่สนุก เพราะท่าเต้น 555 โยกซะ เกย์แตกมากกกกกกกก ยิ่งตอนมาเต้นตรงหน้า จิกตาด้วย หุหุ

- ตี๋ ข้ามไปเลย เฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจฟัง อืม .......

- รอดูคนนี้แหละ น้องต้อลที่รัก อิอิ เอาจริงๆ เสียงน้องดีมากกกกกกก แต่ว่าเราก็ไม่ค่อยได้กรี๊ดอ่ะ น้องเข้ามามาไม่ได้ ติดไอ้ปอมปอมเชียร์อ่ะ

แต่ก็ชอบ เพราะน้องน่ารัก 555

 

จะว่าไปชอบเพลงที่ร้อง 3 คนมากกว่า สนุกโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

 

วีคนี้ให้ลุ้นอีกแล้ว ... เกือบไปแล้วน้องต้อล เกือบหลุด ตอนเรียก v9 นี่น้ำตาคลอแล้ว เพื่อนบอกกล้องจับเลย คือถ้าอาต้อยประกาศ v9 ออก ชั้นได้ออกทีวีแน่

เพราะชั้นคงร้องไห้แน่นอนอ่ะ แต่แบบว่าคนที่ออกคือ อ้ายตี๋ อิอิ เราก็เลยร้องเย้ๆ ออกมา 555 กล้องเลยแพนไปที่อื่นแทน

 

เอาจริงๆ แล้วดีใจมาก แต่แสดงออกมากไม่ได้ ดงเสื้อแดง เด๋วจาโดนตื้บได้....

วันนี้เดินออกมาตั้งแต่น้องยังร้องเพลงธีมส่งไม่จบ เพราะไม่อยากไปยืนเบียดเสียดแย่งกันออก หุหุ

 

เป็นอีกวันที่ happy มากๆๆๆ อิอิ

 

ณ ตอนนี้ ง่วงมากกกกกกกกกกก ไปนอนแล้ว

เพิ่งเขียนเสร็จ (เท่าที่จะเขียนได้)